![]() |
| Ο Δεύτερος Ντόσου Κισομάρου Ουεσιμπα |
Η ιστορία του Αϊκίντο φαίνεται να αποτελείται
απο δύο παράλληλους και άμεσα σχετιζόμενους άξονες. Ο πρώτος άξονας είναι η
βιογραφία του Ιδρυτή και η γέννηση της πολεμικής τέχνης του Αϊκίντο. Ο Δεύτερος
άξονας είναι η ανάπτυξη και η διάδοση της διδαχής του Αϊκίντο. Κατά τη διάρκεια
του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και της πρώτης μεταπολεμικής περιόδου, τρία πράγματα συνέβησαν
παράλληλα:
Α) Η γέννηση του Αϊκίντο στην Ιουάμα από τον
Ο-Σένσεϊ, βασισμένη στην πολύχρονη εμπειρία του Ιδρυτή στις πολεμικές και
πνευματικές πρακτικές, στην αδιαμφισβήτητη ιδιοφυΐα του και στην διαδικασία
εναρμόνισης με το Αϊκι (όπως το όριζε ο Ιδρυτής) όλων αυτών των διδαχών που
περιλαμβάνονταν στην προσωπική του εξάσκηση.
Β) Η διαδικασία διατήρησης, ανάπτυξης και
θεωρητικολόγησης της διδασκαλίας του Ιδρυτή της οποίας ηγήθηκε ο γιος και
διάδοχος του, ο Δεύτερος Ντόσου Κισομάρου Ουεσίμπα, στο Χόμπου. Ο Ντόσου
Κισομάρου Ουεσίμπα συστηματοποίησε και οργάνωσε τον άξονα της διδασκαλίας του
Ιδρυτή για να γίνει το Αϊκίντο κατανοητό και αποδεχτό απο όλες τις κουλτούρες
του κόσμου, χωρίς η τέχνη να χάσει τον Ιαπωνικό της χαρακτήρα και κυρίως
επιτρέποντας τη προσωπική προσέγγιση. Ωστόσο, όταν κάποιοι μαθητές του Ο-Σένσεϊ
συνδύαζαν το Αϊκίντο με άλλες πολεμικές, αθλητικές και πνευματικές διδαχές, ο
Ντόσου Κισομάρου διατήρησε τη διαδικασία ανάπτυξης του Αϊκίντο, βάση του τρόπου
που το έκανε ο ίδιος ο Ιδρυτής, αφαιρώντας κάθε στοιχείο που δεν ικανοποιούσε
τη φιλοσοφία του Αϊκι.
.jpg)
.jpg)








